کو شکاری که در این بادیه نخجیرش نیست

لشکری نیست که در سایه مژگانش نه

کشوری نیست که در قبضه شمشیرش نیست

کو سواری که در این عرصه گرفتارش نه

هیچ سر نیست که سودایی گیسویش نه

هیچ دل نیست که دیوانه زنجیرش نیست

تا درآید ز کمین ترک کمان ابروی من