که سر تاجوران قابل شمشیرش نیست

تا درآید ز کمین ترک کمان ابروی من

سینه ای نیست که آماجگه تیرش نیست

خم ابروی کسی خون مرا ریخت به خاک

آنچنان کعبه دل را صنمی ویران ساخت

که کس از بهر خدا در پی تعمیرش نیست

شیخ گر شد به ره زهد چنین پندارد