چون سر زلف بلندت کس بلند اقبال نیست

جان من تعجیل در رفتن خدا را تا به چند

بر هلاک بی دلان حاجت به استعجال نیست

از بلندی زلف در پای تو آخر سر نهاد

شرط یک رنگی نباشد شکوه زان زلف دو تا

ورنه چندان هم فروغی را زبان لال نیست