کوه کن تا به دل اندیشه شیرین دارد

ور نه چشم و لب و رخسار و دهان این همه نیست

مگر از کوچه انصاف درآید یوسف

ور نه سرمایه سودا زدگان این همه نیست

گر به مژگان بکند کوه گران این همه نیست

از دو بینی بگذر تا به حقیقت بینی

که میان حرم و دیر مغان این همه نیست