هر کسی را در طلب این همت مردانه نیست

من کیم، پروانه شمعی که در کاشانه نیست

خانه ام را سوخت بی باکی که او در خانه نیست

دست همت را کشیدم از سر دنیا و دین

از پس رنجی که بردم در وفا آخر مرا

دامن گنجی به چنگ آمد که در ویرانه نیست

می گساران فارغند از فتنه دور زمان