ای که گفتی غم دل در بر دلدار بگو

هرکه را در دل شب چشم گهرباری نیست

قدمی بیش نمانده ست میان من و دوست

لیکن از ضعف مراقوت رفتاری نیست

خود چه گویم که مرا قدرت گفتاری نیست

کاشکی بار غمش بر کمر کوه نهند

تا بدانند که سنگین تر از این باری نیست