قامت شاخ گل از بار خجالت خم شد

کس نیارد ز در خانه خمار گذشت

تا دلت خون نکند لاله رخی کی دانی

که چه ها بر سرم از دیده خون بار گذشت

هر گه آن سرو خرامنده به گل زار گذشت

عاشقان رخ آن تازه جوان پیر شدند

وقت آزادی مرغان گرفتار گذشت