خضر مسیحا نفس، آب بقا دیدمت

دل چو نهادم به مرگ، عمر ابد دادی ام

خو چو گرفتم به درد، محض دوا دیدمت

ز آتش لب تشنگی رفت چو خاکم به باد

از خط عنبرفروش مردفکن خواندمت

وز لب پیمانه نوش هوش ربا دیدمت

بنده عاصی منم خواجه مشفق تویی