وآب حیات دارد لعل گهرفشانت

ای آب زندگانی یک نکته از دهانت

تا چند رحمتی نیست بر حال تشنگانت

دردا که بر لب آید جانم ز تشنه کامی

با من مکن مدارا اکنون که در محبت

شد رازم آشکارا از غفره نهانت

ای بوستان خوبی خارم ز بی نوایی