بس جامه که صد چاک است از چاک گریبانت

حسرت خورم از خونی کش ریخته شمشیرت

غیرت برم از چاکی کش دوخته پیکانت

بس جبهه که بر خاک است از طلعت فیروزت

بس خانه که ویران است از لشگر بیدادت

بس دیده که گریان است از غنچه خندانت

هم خون خریداران پیرایه بازارت