سرش هماره به دیهیم گوهر آگین باد

سمند چرخ که بی تازیانه می رقصد

پی سواری او زیر زین زرین باد

کفش همیشه به شمشیر جوهرافشان است

نشیب حضرت او سجده گاه خورشید است

فراز رایت او بوسه گاه پروین باد

بساط بارگهش چهره امیران است