که زبان از سخن و نطق ز تقریر افتاد

خواجه هی منع من از باده پرستی تا کی

چه کند بنده که در پنجه تقدیر افتاد

دامنش را ز پی شکوه گرفتم روزی

گفتم از مساله عشق نویسم شرحی

هم ز کف نامه و هم خامه ز تحریر افتاد

دلبر آمد پی تعمیر دل ویرانم