در گردن بازوی توانای تو افتاد

یارب چه جوانی تو که پای دل پیران

در بند سر زلف سمن سای تو افتاد

خون همه عشاق وفاکیش جفاکش

بایست که از هیچ بلایی نگریزد

هر خسته دلی کز پی بالای تو افتاد

ارباب هوس گرد لب نوش تو جمعند