دل از صف مژگان تو بیرون نبرد جان

یک بار اگر یوسف کنعان به چه افتاد

از دست جفای تو شکایت نتوان کرد

مسکین چه کند کار چو با پادشه افتاد

مانند شکاری که بر جرگ سپه افتاد

در مرحله عشق تو ای سرو قباپوش

چندان بدویدیم که از سر کله افتاد