خون مردم همه گر چشم تو ریزد شاید

در بهای سخنت جان جهان باید داد

چشم بیمار تو با زلف پریشان می گفت

که به آشفته دلان تاب و توان باید داد

در کف مرد چرا تیر و کمان باید داد

گر نمودم به همه روی تو را معذورم

قبله را بر همه خلق نشان باید داد