که جبرئیل امین را زبان آیین داد

شکوه افسر و فر و سریر و زینت کاخ

که تخت را قدمش صدهزار تمکین داد

کدام اهل دل امشب دعای شه می کرد

شها برای فروغی همین سعادت بس

که پیش تخت تو بختش لسان تحسین داد