من بر سر حرف آیم و غیر از سخن افتد

جان دادم و بوسی ز دهان تو گرفتم

فریاد گر این قصه دهن بر دهن افتد

کو بخت بلندی که بر زلف تو یک چند

برخیزد و جان در قدمت بازفشاند

گر چشم تو بر کشته خونین کفن افتاد

صاحب نظری را که به چشم توفتد چشم