که با تو هر سر مویم سر دگر دارد

فتاده بر لب میگون شاهدی نظرم

که خون ناحق عشاق در نظر دارد

چسان هوای تو از سر بدر توانم کرد

به ملک مهر و وفا کام خشک و چشم تر است

وظیفه ای که فروغی ز خشک و تر دارد