که ره به خلوت دل های محترم دارد

کسی که با سر زلف تو دست پیمان داد

سرش به باد فنا گر رود چه غم دارد

از آن خدنگ تو در دل عزیز و محترم است

فروغی از لب شیرین شکرافشانت

هزار تنگ شکر در نی قلم دارد