مگر از دیدن او دیده بپوشد ورنه

داد از این سنگ که لعلش به ترازو دارد

اهل بینش همه در جلوه او حیرانند

این چه معنی است که آن صورت نیکو دارد

کی کسی طاقت نظاره آن رو دارد

پس چرا می رمد از حلقه صاحب نظران

گر نه آن چشم سیه شیوه آهو دارد