هنوز آن صورت زیبا در این معنی شکی دارد

هوای دل عنانم می کشد هر دم نمی دانی

که از هر گوشه صید افکن سوار خانگی دارد

یقین شد جان سپاریهای من بر خویش این گونه

فروغی را بجز مردن علاجی نیست دور از او

که داغ اندرون سوزی و درد مهلکی دارد