نتوان ز خطازاده تمنای وفا کرد

هر نکته که آن تنگ شکر گفت، نکو گفت

هر جلوه که آن رشک قمر کرد، به جا کرد

ترکان خطایی روش مهر ندانند

در مجلس غیر آن بت بی شرم و حیا را

دیدم که چها خورد و چها برد و چها کرد

صد جان گران مایه گرفت از لب جانان