گر بر سر ما دست فلک تیغ ببارد

دیدم که چها خورد و چها برد و چها کرد

صد جان گران مایه گرفت از لب جانان

یک جان به سر راه طلب هر که فدا کرد

ما را نتوان زان مه بی مهر جدا کرد

خود را همه حال فراموش نمودم

تا پیر مغان آگهم از سر خدا کرد