فروغ طبع فروغی گرفت عالم را

که قطره را کف جودش محیط گوهر کرد

شها ثنای تو در دست قدسیان افتاد

که هر چه بنده نوشتم فرشته از بر کرد

که مدح ذات تو را آفتاب دفتر کرد