نتوان خبر از حال دل کوهکنش کرد

هر شام دل از یاد سر زلف تو نالید

مانند غریبی که هوای وطنش کرد

هر کس که به شیرین دهنی دل نسپارد

با هیچ نشانی نکند سخت کمانی

کاری که به دل غمزه ناوک فکنش کرد

دردا که ز معشوق نشد چاره دردم