شبی افتاد به بزم تو فروغی را راه

که مرا عشق تو خون در دل و در پا گل کرد

این سلاسل که تو داری همه را حیران ساخت

وین شمایل که تو داری همه را مایل کرد

عشق تا محشرش افسانه هر محفل کرد