وقتی به یک اشارت جانی توان خریدن

کی آن قدر تطاول با آشنا توان کرد

مخمور و تشنگانیم زان چشم و لعل میگون

جانی به ما توان داد، کامی روا توان کرد

گاهی به یک تبسم دردی دوا توان کرد

یک بار اگر بپرسی احوال بی نصیبان

با صد هزار حرمان دل را رضا توان کرد