دستی که بر میان وصال تو می زدم

هر گه که ناوکی ز کمانت کمانه کرد

اول شکاف سینه مرا نشانه کرد

تیغ فراق منقطعش از میانه کرد

تا چشمم اوفتاد به شاهین زلف تو

عنقای عشق بر سر من آشیانه کرد