تیغ فراق منقطعش از میانه کرد

هر گه که ناوکی ز کمانت کمانه کرد

اول شکاف سینه مرا نشانه کرد

دستی که بر میان وصال تو می زدم

تا چشمم اوفتاد به شاهین زلف تو

عنقای عشق بر سر من آشیانه کرد

سیل غمت فتاد به فکر خرابی ام