در ناف آهوان ختا نافه گشت خون

عنقای عشق بر سر من آشیانه کرد

سیل غمت فتاد به فکر خرابی ام

چندان که در خرابه من جغد خانه کرد

تا جعد مشک بوی تو را باد شانه کرد

هر سر خبر ز سر محبت کجا شود

الا سری که سجده آن آستانه کرد