هر سر خبر ز سر محبت کجا شود

چندان که در خرابه من جغد خانه کرد

در ناف آهوان ختا نافه گشت خون

تا جعد مشک بوی تو را باد شانه کرد

الا سری که سجده آن آستانه کرد

تنها من اسیر خط و خال او شدم

بس مرغ دل که صید بدین دام و دانه کرد