بس مرغ دل که صید بدین دام و دانه کرد

هر سر خبر ز سر محبت کجا شود

الا سری که سجده آن آستانه کرد

تنها من اسیر خط و خال او شدم

تیغ ستم کشیده به سر وقت من رسید

الحق که در حقم کرم بی کرانه کرد

گفتم مگر ز باده به دامن نشانمش