تلخ کام از لب شیرین بتی جان دادم

نرخ یک بوسه گر آن لعل به صدجان می کرد

مشتری فکر خریداری اش آسان می کرد

که به یک خنده جهان را شکرستان می کرد

همه جعمیت عشاق پریشان می شد

چون صبا شرحی از آن زلف پریشان می کرد