گر زلیخا رخ زیبای تو می دید به خواب

چون صبا شرحی از آن زلف پریشان می کرد

کوی دل ها همه از شوق به سر می غلطید

چون خم طره او دست به چوگان می کرد

یوسفش را همه عمر به زندان می کرد

خضر اگر لعل روان بخش تو را می بوسید

خاک حسرت به سر چشمه حیوان می کرد