تابش حسن تو در کعبه و بت خانه فتاد

آشیان دل یک سلسله را بر هم زد

بود از زلف پریشان توام خاطر جمع

فتنه عشق چو گیسوی تواش بر هم زد

آتش عشق تو بر محرم و نامحرم زد

تو صنم قبله صاحب نظرانی امروز

که زنخدان تو آتش به چه زمزم زد