زان که شیطان به همین دانه ره آدم زد

حال دل سوخته عشق کسی می داند

که به دل داغ تو را در عوض مرهم زد

اگر آن خال سیه رهزن من شد شاید

چشم بد دور که آن صف زده مژگان دراز

خنجری بر دل صد پاره ما محکم زد

خجلت عشق به حدی است که در مجلس دوست