عشق هر عقده که در زلف گره گیر تو بود

نرگس مست تو راه دل هشیاران زد

خفته را بین که چسان بر صف بیداران زد

گه به کار من و گاهی به دل یاران زد

ساقی آن باده که از لعل تو در ساغر ریخت

آتشی بود که در خانه میخواران زد