گه به کار من و گاهی به دل یاران زد

نرگس مست تو راه دل هشیاران زد

خفته را بین که چسان بر صف بیداران زد

عشق هر عقده که در زلف گره گیر تو بود

ساقی آن باده که از لعل تو در ساغر ریخت

آتشی بود که در خانه میخواران زد

تو که از قید گرفتاری دل آزادی