کس نیارد ز در دیر مغان برخیزد

ترسم افزونی صیدی که در این صیدگه است

نگذارد که خدنگش ز کمان برخیزد

خون به پیمانه کشی مغبچگان بنشینند

با کمان خانه ابرو گذر انداز به شهر

کز دم تیر تو شهری به امان برخیزد

گر بدین پسته خندان به چمن بنشینی