زهر قهرت گر چه شیرین است اندر کام عاشق

آسمان نیکویی را چون رخت ماهی نباشد

ای که می گویی به آهی نرم کن سنگین دلش را

غافلی کز ضعف در من قوت آهی نباشد

لیک قهر آن به که گاهی باشد و گاهی نباشد

زاهدان آگاه از علمند و از عشقند غافل

زان همی گویم که زاهد مرد آگاهی نباشد