در چین سر زلف چلیپای تو باشد

آن سحر که چشم همه را بسته به یک بار

سحری است که در نرگس شهلای تو باشد

آن نافه که بویش همه را خون به جگر کرد

چون طره بی تاب تو آرام نگیرد

هر دل که سراسیمه سیمای تو باشد

در مستی آن باده خماری ندهد دست