در مستی آن باده خماری ندهد دست

در چین سر زلف چلیپای تو باشد

چون طره بی تاب تو آرام نگیرد

هر دل که سراسیمه سیمای تو باشد

کز چشمه لعل طرب افزای تو باشد

صد صوفی صافی به یکی جرعه کند مست

هر باده که در جام ز مینای تو باشد