فراش بوستان گشت نقاش گلستان شد

در دور چشم ساقی بخت جوان کسی راست

کز فیض جام باقی پیرانه سر جوان شد

فرش طرب بگستر چون باد نوبهاری

از دولت گدایی کردیم پادشاهی

هر کس که بندگی کرد آخر خدایگان شد

در گلشن محبت منعم ز ناله کم کن