بیدادگری کز پی بیداد من آمد

پیداست که از آب بقا خضر ندیده ست

آن فیض که از خنجر جلاد من آمد

فریاد که داد از ستمش می نتوان زد

یک آدم عاقل نتوان یافت فروغی

شهری که در آن شوخ پری زاد من آمد