آن که در صورت زیبای تو حیران ماند

چو درآیم خم زلف تو به چوگان بازی

ای بسا گوی که در حسرت چوگان ماند

واقف از معنی خورشید ازل دانی کیست

حال در مانده عشق تو نمی داند چیست

دردمندی که در اندیشه درمان ماند

هر نظرباز که بیند لب خندان تو را