زان که اینجا خاک را با خون مخمر کرده اند

هر کجا ذکری از آن جعد معنبر کرده اند

مشک چین را از خجالت خاک بر سر کرده اند

تا ز خونت نگذری، مگذار پا در کوی عشق

عاشقانش را به محشر وعده دیدار داد

ساده لوحی بین که این افسانه باور کرده اند

با لب لعل بتان هیچ از کرامت دم مزن