دست همت به سر زلف بلندی زده ام

تا به دل خورده ام از عشق گلی خاری چند

باز گردیده به رویم در گل زاری چند

که به هر تار وی افتاده گرفتاری چند

تا مرا دیده بر آن نرگس بیمار افتاد

هر سر مو شدم آماده آزاری چند