تا بر غم روی تو گشادم در دل را

کو منظر زیبای تو بیند نظری چند

مست آمدم از میکده عشق تو بیرون

تا واقف از این نکته شود بی خبری چند

بر روی من از عیش گشادند دری چند

فریاد که شد از دل سنگین تو نومید

آهی که در آن بود امید اثری چند