تا بریدند بر اندام تو پیراهن ناز

منت ناوک دل دوز تو بر جانی چند

گوشه چاک گریبانت اگر بگشایی

بشکنی رونق بازار گلستانی چند

بر دریدند ز هر گوشه گریبانی چند

جمع کن سلسله زلف پریشانت را

تا مگر جمع کنی حال پریشانی چند