آسایشم از دیر مغان هیچ ندادند

یک باره سبک بار شد از غصه دوران

آن را که بجز رطل گران هیچ ندادند

آسایشی از مغبچگان هیچ ندیدم

رفتم به سراغ دل گم گشته به کویش

زین یوسف گم گشته نشان هیچ ندادند

چون شاد نباشم که دل غمزده ام را